De natuur is altijd een bron van geneeskracht geweest. Al duizenden jaren worden bloemen en planten gebruikt om ziekte en pijn te bestrijden. Natuurgeneeskunde gaat er van uit dat de mens lichamelijk en geestelijk beter kan worden door gebruik van middelen uit de natuur. Ziekte wordt gezien als een uit balans zijn van lichaam en geest. Met natuurlijke hulpmiddelen kan de mens proberen die balans weer te herstellen.

Het principe van de natuurgeneeskunde gaat uit van het principe "nihil nocere" (nooit schaden). Bij de behandeling wordt gekozen voor het toedienen van een kleine therapeutische prikkel om het gewenste resultaat te bewerkstelligen.

Natuurgeneeskunde word gezien als traditionele vorm van geneeskunde.